නුපුරුදු ඔබ දුටු- Asanka Piyamantha

නුපුරුදු ඔබ දුටු පළමු දිනේ
සුපුරුදු ලෙස දැනුනා
කෙදිනක හෝ විඳ පුරුදු ඇති
සුසුම් සුවඳ දැනුනා
දැනුනා මට සුසුම් සුවඳ දැනුනා...

පෙර කිසිදා ඔබ හමු වී නැති බව
ඉඳුරා කියත හැකි
හමුවී ඇත්නම් ඒ පෙර සසරේ
යුගයක වෙන්න ඇති

භවයෙන් භවයට පැතුමි පතා ගෙන
ඔබ මා ආවාදෝ
ඉසුරුමුණියෙ පෙම් දැහැන රකින්නට
අපි මෙහි හමුවීදෝ..

ගලන ගඟකි- Narada Dissasekara & Nanda Malani

ගලන ගඟකි ජීවිතේ - දයා ළූ ලෝකයේ
මිහිර පතා ආදරේ//
ළපළු නටයි ගං තෙරේ
ගලන ගඟකි ජීවිතේ - දයා ළූ ලෝකයේ

වැලි තල කිති කවන නටන - පෙම් රළ වැල ඉවුරු බදන
මිහිතලයක සුවය දැනෙන - උකුළු තලය බඳු නැළවෙන

පෙමට පෙම පුදා - තුඩට තුඩු දිදී//
කුරුළු ගී නගයි
ආදරේ බැඳීලා
අ අ අ ආ

රිදී පෝරු සැළෙන- Nirosha Virajini

රිදී පෝරු සැළෙන හඬින් - ගිනි කන වැටුනා නොවේ මා
සිත් පොජ්ජ ඇන්න ගිහින් මගෙ - ඒ ඇත්තෝ දුරු රටකින්

මා මිනි දෙයියා////- සුදු හූරා
සුදු හූරා - සුදු හූරා - සුදු හූරා
අපිලෑ ඇත්තොට පොත් පොජ්ජක් - ලියලා දෙන්නට කැලෑ පොජ්ජ වෙත
ආවේ - ආවේ - ආවේ

නදී තෙරේ රුප්පාවේ - අවසිහියෙන් මං හැඬුවා
මළ ගිය ඇත්තන් එන වේලේ - කොයි කොයි දේටත් පමා වෙලා

කඳුළින් අවසන් වන- Damayanthi Jayasuriya

කඳුළින් අවසන් වන පෙම් පුවතක
හෙට දවසක් නොගෙනෙනු මැන පෙම්වත
මේ මල් යෞවනයේ

හිර කරලනු බැරි සෙනෙහ හැඟුම් දිය උතුරා පිටාර යයි
දෙනෝදහක් ඇස් වලින් රිදුම් ලැබ පෙම් සිත බලා හිඳියි
උහුලා ගනු හැකිවෙද මේ සෙනෙහස සිඳී බිඳී යා නම්

මහිකත රැඳි තුරු ලතා ගුලාවක සඟවා මා පැතුමන්
පියා සලන්නට එපා බිඟුන් ලෙස රහසින් දැක අන් මල්
උහුලා ගනු හැකිවෙද ඔබෙ උණුහුම නිවී මැකී යා නම්

මිහිදුම් සළු තිර- Neela Wickramasingha, Sunil Edirisigha

මිහිදුම් සළු තිර පැළැඳි නමුණු කුල
සෙවනැල්ලේ මුළු ලොවින් සැඟව ගමු
නිකෙළෙස් ගද බැඳි විකසිත ආදර
තේමා ගීතය එක්ව ගයන්නට

වන ගැබ වන පල නෙලා ගෙනෙන්නම්
වන මල් දහරින් මාල ගොතන්නම්
පෙම් රකුසන්ගෙන් ඔබ සුරකින්නම්
තුරු සෙවනැල්ලට මල් අතුරන්නම්

ඕනෑ නැත අන් කිසිවක් මිහිමත
පාරාදීසය මෙහි පිරී ඇත
මානවිකාවනි හෙට හිරු කිරණට
ටිකිරි සිනාවක් මුසු කරවනු මැන

ගිනි මලක් පිපුණාය- Kithsiri Jayasekara

ගිනි මලක් පිපුණාය දොරකඩ
වරක් නොව තව වතාවක්
සඳක් සේ දිලිසුණා පුරපස
පිපුණි දොරකඩ රන් මලක්

මඳහසක් දිලිසිය මුව අග
නිමේෂයකට කඩ ඉමක් ඇර
නමුදු ඒ ඇස ඉරා කඩ ඉම්
ගෙන ගියා අප අනන්තය වෙත

දුටිමි අප ඇගෙ ඇස් පියන් යට
දෙසින් කැළඹූ නිල් උපුල් යුග
දැවි දැවී සැනසුණා අප සිත්
තැබී ඈ තව පියවරක් දු

දුකේදී හැඬුමට- T.M Jayarathna

දුකේදී හැඬුමට - සැපේදී සිනාසෙන්නට ළඟ ඉඳන්
තවත් අම්මා කෙනෙකු ඇත්නම් නුඹයි ඒ අම්මා

සොඳුරියෙ නුඹයි ඒ අම්මා
අහස මෙන් ලත් චෝදනා - පොළොව මෙන් දුක් උහුලනා
මෑණියන්ගේ සෙනෙහසින් මුල් වරට ඉපදීලා
සොඳුරියෙ නුඹේ සෙනෙහසින් ඉමි ලොවෙහි රජ වීලා

සිතට සැනසුම් කල්පනා - ගෙනෙන පාදා වාසනා
තනා ටජ් මහලක් පිවිතුරු සෙනෙහෙ ගං තීරේ
සොඳුරියෙ නුඹේ රුව අඹා ගමි මහද මන්දීරඟ

රුවට රුවේ- T.M Jayarathna

රුවට රුවේ - සකුරා ඉවුරේ හිම වැටෙනා
සුදු කන්ද දිගේ - පාසැල් යන සුදු කුමාරියේ

හිම මිදෙනා නගරේ රුව පෑව ඒ රූබරී
චෙරි මල් පිපී පවනේ - ඒ ගමන් ලතා බලා ඉන්නවා

රතු මුහුදේ වෙරළේ - යමු ඈත අපි වෙන් නොවී
සිතකින් නොවේ ළඳුනේ - මා මගේ රටේ සදා තනිවුනේ

හද සැලෙනා- Depika Priyadarshani

හද සැලෙනා නා දල්ලයි
ඔබ සීතල සුලගයි
හද ගලන දිය රැල්ලයි
ඔබ සාගර යහනයි

ඔබමය සතුටද ඔබමය කදුලද
ඔබමය ලොවම මගේ
ඔබමය දියවර තාපය නිමකර
මා දිවි උයන පෑවූ

ඔබමය දිනකර මාවත ගනදුර
බිදහැර එලිය සැදු
ඔබමය ඉසිවර බිදිහද සුවකල
ඔබමය සිත නෙත අයදින පිලිරුව ආදරයේ
පිවිතුරු සිහිනය

හද සැලෙනා.........

පලංචියේ ලී ඉරුවේ- Sunil Edirisingha & Edward Jayakody

පලංචියේ ලී ඉරුවේ අපි එකට
මල් පැන් පොදක් රඟ බැලුවේ අපි එකට
එක වාඩියේ කල් ඇරියත් හිත හොඳට
ඇයි මස්සිනේ පෙම් කළේ අපි එක මලට

විරසක වී රුපුන් ලෙස යුද වදින්නද
කුළුඳුල් පෙම මෙයයි ඉන් අත් මිදෙන්නද
පෙම් දම් නිසා මිතු දම් සිඳ දමන්නද
හොද හිත නුඹෙ තරම් ලොවකින් ලබන්නද

දොඩමළු කතා නැහැ අද වාඩිය හෙවනේ
නිදි නැති රැය පුරා නමෙ සුසුමයි ඇසුනේ
හොර රහසින්ම එක සුවඳක් පැතු පවිනේ
නුඹවත් නැති වේද හෙට මට සකි සඳුනේ

සඳලතා පායලා- Keerthi Pasquwel

සඳලතා පායලා
මල් වැට ගාව හිමි මා උදේ
සුදුමල් තරුකා
ඇගේ පරිවාර තරුවැල් වගේ
සඳුට උපමා ඔබයි ලඳුනේ
මටයි දැනුනේ ආදරේ

මන්දිරේ කවුලුවෙන් මා මේ උදේ
නෙත් පුරා බලා හිඳින්නේ රූ ඔබේ
ඔබට රහසේ ප්‍රේමාදරේ
මට දැනුණා රත්තරන්

වෑහෙනා මුත් ඒ මනෝ ලොව චේතනා
පෙම් කරන්නත් නෑ ප්රියේ පින් වාසනා
පාළු රාත්‍රියේ සඳ රේණුවෙන්
පුරවම්දෝ රත්තරන්

ඔබේ නමින් සෑය වඳිමි- W.D Amaradeva

ඔබේ නමින් සෑය වඳිමි
විමානයෙන් බසිනු මැනවි
ස්වර්ණමාලියේ රූබර ස්වර්ණමාලියේ
ස්වර්ණමාලියේ..
ඔබේ නමි සෑය වඳිමි..

උනා නීල වර්ණ වරල-දෑලේ මල් ගැවසි ලියේ
නගා ඉන්ද්‍රචාප දෙබැම-ඇසින් විදුලි මවන ලියේ

වනා ලමැද කිණිහිරි පෙති-රත්න තිලක පැළඳි ලියේ
සිනා සිසී විමානයෙන්-බසින්න ස්වර්ණමාලියේ
ස්වර්ණමාලියේ රූබර ස්වර්ණමාලියේ..

අම්මාවරුනේ- Nanda Malani

අම්මාවරුනේ….
අම්මාවරුනේ…
සම්මා සම්බුදු අම්මාවරුනේ
දරුවන්ගේ දුක් කඳුළු දකින දා
සුර ලොව සිට අත පා……
ඒ කඳුළැලි පිසිනා

අම්මාවරු නැති දරුවන්නේ
සංකා දුක් කවුදෝ දන්නේ
ඒ දුක දන්නා අම්මාවරුමයි
යම් මතු දිනයක බුදු වන්නේ
සංසාරේ මතු බුදු වන්නේ

ඒ සොඳුරු සමනල් වියේ - Shihan Mihiranga

ඒ සොඳුරු සමනල් වියේ
පිය නැගූ ඒ මාවතේ
සුවඳයි ඔබේ ආදරේ
හිනැහෙන්න සෙව්වන්දියේ
කියන්න ඇයි ඔබ මා හැරදා යන්නේ
මට දරන්න බෑ නුඹ ඇයි මා හඬවන්නේ
ඔය නිල් නෙතු ඇයි අද මා දෙස නොබලන්නේ

මළ හිරු බැස යන යාමේ
සමුගන්නද ඔබ මේ සැරසෙන්නේ
ඔබේ සෙනේ කිසිදා මා අත් හරිනා බව
සිත නෑ පිළිගන්නේ
හිනැහෙන්න සෙව්වන්දියේ

කියන්න ඇයි ඔබ මා හැරදා යන්නේ
මට දරන්න බෑ නුඹ ඇයි මා හඬවන්නේ//
ඔය නිල් නෙතු ඇයි අද මා දෙස නොබලන්නේ

සුදු රෝස දවටා අද මනාලියක් වී ඔබ හරි ලස්සනයි
මගෙ නෙතු ළග කිසිදා නොරැදුණු
කඳුලක් අද ඔබ දැක මගේ හිත පාරයි
හිනැහෙන්න සෙව්වන්දියේ//

සඳ මිදුලට එනවා- Mervin Perera

සඳ මිදුලට එනවා
ඇගෙ වත සිහිවෙනවා
සඳ වතුරේ නලවා සතපා
ඇය රෑ එළියේ සැගවී යනවා

ඈ ඉන්නේ සඳ රේණුයේ
මා ඉන්නෙ මගෙ ලෝකයේ
ඈතට ඈ යාවි සීතෙට රෑ වේවි
මා මෙහි තබා පාළුවේ

පායන්න යළි මේ ලෙසේ
වෑහෙන්න මධු ජීවිතේ
රෑ තරු පායාවී ඒ තරු දිලිසේවි
ඈ නෙත් සලා ආ ලෙසේ

බෝධියේ විහාරයේ- Neela Wickramasingha

බෝධියේ විහාරයේ පිදූ පියුම් වැනි වූ
බාලිකා ලොව මැළවුනදා මුළු ලොවටම රෑ වෙනවා

ජීවිතේ පියාඹමින් සිනාසිසී හිඳිනා
ඒ සිනා මා බොළඳ නෙතේ උනු කඳුළක් කරනු එපා

මල් පොහොට්ටු මා හදේ සුරංගනා පොකුණේ
මල් වරම් ලැබ පිපෙන තුරා ඔබ නටුවෙන් මිදෙනු එපා

බෝධියේ විහාරයේ- Neela Wickramasingha

බෝධියේ විහාරයේ පිදූ පියුම් වැනි වූ
බාලිකා ලොව මැළවුනදා මුළු ලොවටම රෑ වෙනවා

ජීවිතේ පියාඹමින් සිනාසිසී හිඳිනා
ඒ සිනා මා බොළඳ නෙතේ උනු කඳුළක් කරනු එපා

මල් පොහොට්ටු මා හදේ සුරංගනා පොකුණේ

මල් වරම් ලැබ පිපෙන තුරා ඔබ නටුවෙන් මිදෙනු එපා

සදකඩපහණක- Sunil Edirisngha

සදකඩපහණක කැටයම් ඔපලා
පාවෙන දේදුණු ලැගුම් ගනී
කැලතුනු රසයක පැන ආ බුබුලක්
අකුරු වැලක් දෙහදක ලියැවේ
යුගයෙන් යුගයට නොමියන දහනක
දිවියක පදනම මතුවෙද්දී
නොපෙනෙන ඈතට ඈ ගෙන යනවා
සියුමැලි කැකුලක් මැළවෙද්දී

දහසක් පෙති මත රහසක් කොඳුරා
තුඩින් තුඩට ගෙන යන බින්දූ
අහසත් ගුගුරා කලුවක් වපුරා
ඒ හා මුහුවුණු වැහි බින්දු
ඈ ගෙන යද්දී නටඹුන් අතරට
තවකෙක් ඈ වෙත හද රැන්දූ

හදවිල ඉපැදුණු කැකුලක් නොකලත
නටුවෙන් ගලවා දුරක යවා
මිහිලිය තෙත් කොට ගිලිහුණු කඳුළක්
සත්සමුදුරකට මුසුව ගියා
ඔබට උරුම වූ තැවුනු දැවුණු හද
එක්ටැම් මැදුරක කවුළු අරා
රුවන් විමානෙන් පියඹා එනතුරු
පොපියන හදවත සිටී බලා

මියුරු කල්පනා- Victor Rathnayaka

මියුරු කල්පනා නෙතක දැල්වුනා
අමයුරු රස හසකැන් මැද සිතක් හිනැහුනා
‍වරෙක නැලවුනා වරෙක ලතැවුනා
නුපුරුදු ගිනි දහසක් මැද සිතක් මැලවුනා

හිමගිර මට වැලි අහුරකි
මහ සමුදුර දිය රැල්ලකි
කටු අකුලෙන් මල් පුබුදමි
ඔබ සැනසේ නම්

පිණි බිඳකින් මුතු අමුනමි
දිනිසුරු ගෙන් සීතල දෙමි
කඩු තුඩු මත සැතපෙන්නෙමි
ඔබ සැනසේ නම්

අවාසනාවට රෝස මලත්- Namal Udugama

අවාසනාවට රෝස මලත් පරවෙයි
කඩා වැටෙන්නට උණු කඳුළක් වැලපෙයි
දරා ගන්න බැරි තරමට ආදරෙයි
ඔයා රත්තරන් වරදක් කළා නොවේ

ලියා හසුන්පත් තැන තැන හංගාපු
ගලා බොඳව යයි ඒ ඇස් දෙකෙන් තෙමූ
වලාකුලට රෑ සඳ නෑවිත් ඉඳපු
එකම දවස අද විතරද මගෙ දෙවිඳු

පතා නොසිටියත් සැප සම්පත් ඉසුරූ
මහා යදම් බැඳ සිතුවිලි සිර කරපු
මගේ නැගණියක් ලෙසින් සිතා මතූ
අවසර දෙන්නම් අපි හිත හඳාගමු